De meeste Fibromyalgie-patiënten vinden stress eigenlijk maar een vies woord. Zij willen het liefst niet met stress geassocieerd worden. Immers hun klachten zijn vaak al jaren geschoven op stress. Toch speelt stress een grote factor in de oorsprong van Fibromyalgie.

Sommige artsen hebben het gevoel dat het begin van FM vaak gerelateerd is aan een grote 'stressvolle' levensgebeurtenis. Het is mogelijk dat chronische of acute stress de gevoeligheid voor de aandoening vergroot. Minder dan een kwart van de patiënten vermeldt spontaan dat zijn of haar klachten begonnen in een emotioneel moeilijke preiode zoals bij famillieproblemen, overlijden of echtscheiding.
 
Terwijl 15% van de patiënten een ongeluk als aanleiding zien. Zo'n 66% van de FM-patiënten meldt een geleidelijk begin van de klachten die bij een derde darvaan al vanaf de vroege jeugd is begonnen.

Het is al lang bekend dat emotionele stress de gevoeligheid voor vrijwel iedere ziekte vergroot. Dit geldt voor grote levensgebeurtenissen maar geldt vooral voor een stressvolle omgang met het dagelijkse leven. Sommige auteurs en artsen zijn er daarom van overtuigd dat stress één van de (vele) factoren is die aan de basis kan staan van FM.

Ondanks dat het vermeiden van stress mischien FM had kunnen voorkomen, betekent dit nog niet dat FM 'Psychisch' is. Zeer zeker niet. Net zoals alle andere ziekten die onder invloed van stress ontstaan dit niet zijn. Er kan geconcludeerd worden dat er tot nu toe geen sterke overeenkomsten tussen FM en psychologische afwijkingen zijn aangetoond. Eerdere bevindingen van hogere scores voor depressie en andere neurologische afwijkingen bleken meer het gevolg van FM dan de oorzaak. Ondanks de chronische pijn en beperking is slechts een minderheid van de FM-patiënten depressief, nauwelijks meer dan onder de 'normale' bevolking. Dus FM is zeker geen vorm van depressie.

Natuurlijk hebben chronische pijn en vermoeidheid hun effecten op iemands persoonlijkheid. Bij FM-patiënten zijn de copingstrategiëen(hoe ga je met dingen om) veranderd ten opzichte van gezonden. Het actief aanpakken van problemen is verminderd terwijl het zoeken naar gerusstellende gedachten verhoogd zijn bij FM. Vergeleken met reumatoïde-arthritispatiënten is er geen verschil in copingstrategie. Dus de veranderingen in copinggedrag in deze groepen zijn waarschijnlijk het gevolg van de klachten.

De angsstoornissen die bij de helft van de FM-patiënten optreden, worden waarschijnlijk veroorzaakt door gevoelens van oncontroleerbaarheid van de pijn en angst voor weefselbeschadiging. Bij het aangaan van de therapie is het zeer belangrijk dat de arts de patiënt met FM gerust stelt, informatie geeft en de klachten leert beheersen. FM hoeft geen hopeloze ziekte te zijn, maar een succesvolle behandeling vergt wel een speciale omgang en attitude van de arts, omgeving en de patient zelf.

Bovenstaande onderzoeksresultaten komen uit het boek:fibromyalgie ISBN: 90-352-1629-6
 

 
Zie ook het 'Forum' en lees of deel uw ervaring over het omgaan met Fibromyalgie.